Lage landen, lage latten
Henk Kraaijenhof | Gepubliceerd: 08-04-10 | Gewijzigd: 08-04-10
Volgens de politiek zou Nederland als kenniseconomie voorop moeten lopen als het gaat om innovatie. Of dat inderdaad de realiteit is, daar kunnen we over discussiëren. We doen dat alleen even niet.
Hoe innovatief zijn we als het gaat om topsport? Topsporters en trainers zijn uitstekende marketeers die hoog opgeven van professionele begeleiding en innovaties. Wie echter krabt aan het dunne laagje vernis dat de topsport omringt, zal zien dat de realiteit vaak een andere is. Trainers zijn geen echte innovators, geen ‘Willy Wortels’, daar hebben ze de tijd, de mindset en de resources niet voor. Hooguit is er een aantal ‘early adaptors’ die nieuwe ontwikkelingen of technologieën sneller implementeren dan de meerderheid van het doorgaans conservatieve trainersvolk.
Wedstrijdmateriaal
Innovatie staat zeker niet garant voor succes, maar kan slechts een kleine en vaak tijdelijke voorsprong bezorgen, als de rest van de randvoorwaarden adequaat is. Hoe hard fietste Theo Bos ook alweer op zijn fiets van een half miljoen, hoe hard ging Edwin van Calker naar beneden in de beste bobslee ter wereld? Wat schreef Lance Armstrong terecht ook nog maar weer: ‘It’s not about the bike!’
Regels
De mens heeft de neiging om algemeen geldende regels te verzinnen voor uitzonderlijke situaties. Uitzonderlijke situaties, die meestal niet voorkomen kunnen worden door de regels te volgen. Spelregels in de sport vormen daarop geen uitzondering. Ook hier laat het conservatisme zich gelden. De rijkste sportbond ter wereld - de FIFA - laat ons weten dat het niet introduceren van video-opnamen om scheidsrechterlijke beslissingen wat objectiever te toetsen - zoals dat al wel gebruikelijk is in bijvoorbeeld rugby en tennis - gebaseerd is op financiële beperkingen.
Meer op http://mm1.nl/413/newsletter.asp?id=34380D3937350D3143454133333246
